Richtlijn, verordening en omzetting
Twee soorten regels met een verschillende weg naar de burger.
Het onderscheid
| Soort | Werking | Voorbeeld van gevolg |
|---|---|---|
| Verordening | Geldt rechtstreeks in elke lidstaat | Regels die overal gelijk zijn vanaf dezelfde dag |
| Richtlijn | Stelt een doel; lidstaten kiezen de weg | Verschillen per land binnen hetzelfde doel |
| Besluit | Gericht tot bepaalde landen of partijen | Geldt alleen voor de geadresseerde |
| Aanbeveling | Niet verplichtend | Richting zonder verplichting |
Omzetting
Een richtlijn krijgt een termijn, doorgaans twee jaar, waarbinnen lidstaten die in eigen wetgeving verwerken. In Belgie gebeurt dat op het niveau dat bevoegd is: federaal, gewest of gemeenschap, en soms alle drie voor delen van dezelfde richtlijn.
Te laat of onvolledig
Wanneer een lidstaat niet op tijd omzet, kan de Commissie een procedure starten die eindigt bij het Hof van Justitie, met een dwangsom als uiterste stap. In bepaalde gevallen kan een burger zich rechtstreeks op een richtlijn beroepen tegenover de overheid.
Waarom regels verschillen per land
- Een richtlijn laat keuzes; landen vullen die anders in.
- Een land mag strenger zijn dan het minimum, tenzij de tekst dat uitsluit.
- Uitvoering en handhaving liggen bij nationale diensten.
Bij berichtgeving
De uitspraak dat iets in heel Europa verboden of verplicht wordt, geldt bij een verordening. Bij een richtlijn hangt het af van de omzetting, en dan is de nationale tekst wat er werkelijk geldt.